Kurs online / pierwsze konsultacje par
Pierwsza para
w gabinecie.
Jak poprowadzić
spotkanie?
Dwie osoby, różne oczekiwania i jedna rozmowa, którą trzeba uporządkować. Przećwicz wywiad, reakcje na trudne momenty i plan dalszej pomocy — na konkretnych sytuacjach z konsultacji.
Dla studentów, absolwentów i początkujących psychologów. Cena końcowa za cały kurs: 300 zł.
Ja zapłaciłem.
Proszę powiedzieć jej,
że przesadza.
Co powiesz w następnej chwili?
W kursie najpierw wybierasz lub zapisujesz własną reakcję. Potem poznajesz jej możliwe konsekwencje i model odpowiedzi.
Od wiedzy do decyzji
Wiedzieć, o co zapytać.
Rozumieć, po co.
Same pytania nie wystarczą. Potrzebujesz też sposobu porządkowania odpowiedzi, rozpoznawania granic i reagowania, kiedy rozmowa idzie inaczej, niż zakładasz.
Uporządkujesz
pierwszą rozmowę
Przećwiczysz otwarcie, zbieranie dwóch perspektyw, kontrakt oraz wywiad oparty na konkretnym przykładzie.
Zobaczysz więcej
niż sam konflikt
Rozpoznasz, kiedy potrzebne jest zatrzymanie ćwiczenia, ponowna ocena bezpieczeństwa lub inna forma pomocy.
Uzasadnisz
następny krok
Oddzielisz dane od hipotez. Przygotujesz podsumowanie, roboczą notatkę i realistyczny plan do fikcyjnego przypadku.
To szkolenie jest dla Ciebie, jeśli…
Masz wiedzę.
Teraz potrzebujesz
przećwiczyć rozmowę.
- Nie wiesz, od czego zacząć, kiedy partnerzy oczekują dwóch różnych rzeczy.
- Chcesz rozróżniać konflikt, przeciążenie i sytuację wymagającą zmiany formy pomocy.
- Potrzebujesz pytań do wywiadu oraz przykładów, jak uporządkować odpowiedzi.
- Wolisz uzasadniony model decyzji niż gotową formułkę do każdej pary.
Zajrzyj do środka / 7 modułów
Poznaj program.
Sprawdź go w działaniu.
W każdym module połączysz pełną lekcję z praktyką: prezentacją, fiszkami, historiami decyzyjnymi, zadaniami i informacją zwrotną. Rozwiń moduł i przełącz zakładki: program, wiedza, historia, fiszka i zadanie. Każda próbka pochodzi z pełnego kursu.
01Dwie osoby, jeden kontrakt
Zbuduj ramy spotkania, w których obie osoby wiedzą, czemu służy konsultacja i co dzieje się z informacjami.
13 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Co jest przedmiotem konsultacji?
- Perspektywa relacyjna bez równego dzielenia winy
- Rola i kompetencje prowadzącego
- Świadomy udział każdej osoby
- Poufność wymaga konkretów
- Kontrakt jest rozmową
- Szacunek dla różnorodności
- Otwarcie, które daje kierunek
- Zgłoszenie przed wizytą: minimum potrzebnych danych
- Gdy znasz już jedną osobę
- Cztery rozmowy: po co razem, osobno i ponownie razem?
- Dwie osoby, dwie decyzje: co rzeczywiście potwierdza karta?
- Poufność rozmów indywidualnych: umowa przed treścią
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Rozróżnisz konsultację pary, psychoterapię i opiniowanie.
- Przedstawisz zasady zgody, poufności i kontaktu między wizytami.
- Zauważysz, kiedy bezstronność zamienia się w pomijanie krzywdy.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Otwarcie konsultacji; Kontrakt bez założeń.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Cztery rozmowy: po co razem, osobno i ponownie razem?
Pierwsze spotkanie wspólne może służyć poznaniu oczekiwań, wyjaśnieniu roli prowadzącego i ustaleniu ram. Kolejne rozmowy indywidualne z każdą osobą pozwalają poznać jej perspektywę, możliwość swobodnej wypowiedzi i istotny kontekst. Ponowne spotkanie wspólne może służyć uzgodnionemu podsumowaniu i wyborowi dalszej pomocy. To wariant organizacyjny, a nie obowiązkowy zestaw czterech wizyt ani dowód kwalifikacji do terapii. Nie ustala się jednej osoby jako „pierwszej” z powodu jej płci, płatności czy domniemanej wiarygodności. Kolejność i warunki uzgadnia się z uwzględnieniem bezpieczeństwa. Przed osobnymi rozmowami wyjaśnij ich cel, zasady poufności, dokumentowania i późniejszego podsumowania. Osoba może odmówić; wtedy zbadasz powód i przedstawisz możliwe konsekwencje oraz alternatywy. Wspólne zakończenie nie jest należnym finałem za wszelką cenę. Zagrożenie, brak dobrowolności lub istotna przeszkoda mogą wymagać zmiany formy pomocy. W toku konsultacji regularnie sprawdzasz aktualność uzgodnień, zamiast traktować pierwszy podpis jako zgodę na wszystko.
W całym module: 13 zagadnień i 18 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna para: Lena (29) i Oskar (31). Oskar zarezerwował wizytę i mówi: „Zapłaciłem, więc proszę wytłumaczyć Lenie, że przesadza”. Lena odpowiada: „Chcę wiedzieć, czy będzie Pan potem do niego pisał o mnie”. Nie omówiono jeszcze celu ani zasad poufności.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Oskar domaga się oceny Leny.
Uzasadniony krok. Cel nie jest ustalany przez płatnika.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Cel nie jest ustalany przez płatnika. Najpierw: Wyjaśniam cel i granice usługi przed rozpoczęciem wywiadu.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Czy podpis osoby rezerwującej wystarcza za obie osoby?
Nie. Każda osoba powinna rozumieć cel, warunki i podjąć własną decyzję; opłacenie wizyty nie zastępuje udziału drugiej osoby.
Zadanie otwarte z tego modułu
Otwarcie konsultacji
Napisz 6–8 zdań do Leny i Oskara. Wyjaśnij cel, rolę płatnika, zgodę i kontakt poza wizytą.
Przypadek: Fikcyjna para: Lena (29) i Oskar (31). Oskar zarezerwował wizytę i mówi: „Zapłaciłem, więc proszę wytłumaczyć Lenie, że przesadza”. Lena odpowiada: „Chcę wiedzieć, czy będzie Pan potem do niego pisał o mnie”. Nie omówiono jeszcze celu ani zasad poufności.
Przykładowa odpowiedź
Zapraszam obie osoby do określenia celu. Nie rozstrzygam z góry, kto ma rację. Płatność nie daje dostępu do cudzych informacji. Omówimy zasady poufności i kontaktu, zanim zaczniemy szczegółowy wywiad. Sprawdzę, czy oboje rozumieją i akceptują proponowaną formę. Jeśli pojawi się zagrożenie, priorytetem będzie bezpieczeństwo.
Kryteria samooceny
- Cel i role
- Zgoda obojga
- Poufność bez fałszywej obietnicy
- Sprawdzenie rozumienia
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
02Najpierw bezpieczeństwo
Odróżnij konflikt od przymusu i rozpoznaj moment, w którym wspólna rozmowa przestaje być właściwą formą pomocy.
11 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Konflikt i przemoc wymagają innej odpowiedzi
- Dlaczego pytania osobno?
- Pytania o zachowania, nie o etykietę
- Sygnały, które zmieniają plan
- Kiedy zatrzymać wspólną pracę
- Odpowiedź wspierająca
- Prawo i procedura placówki
- Bezpieczeństwo jest oceniane ponownie
- Zagrożenie samobójcze nie jest narzędziem negocjacji
- Dzieci i osoby zależne w tle konsultacji
- Rozmowa osobna nie zawsze jest rozmową bezpieczną
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Zadasz pytania o konkretne zachowania w bezpiecznych warunkach.
- Rozpoznasz sygnały kontroli i zagrożenia zmieniające plan.
- Zaproponujesz dalszą pomoc w granicach swojej roli.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Zmień plan spotkania; Online bez prywatności.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Rozmowa osobna nie zawsze jest rozmową bezpieczną
Rozdzielenie uczestników samo w sobie nie zapewnia prywatności. Przed rozmową sprawdź, czy partner nie słyszy zza drzwi, nie ma dostępu do urządzenia, konta, korespondencji lub późniejszych notatek. W konsultacji zdalnej zapytaj o możliwość swobodnego mówienia, warunki przerwania i bezpieczny kontakt. Nie wymagaj ujawnienia przemocy na wspólnym czacie ani w formularzu wysyłanym na wspólny adres. Nawet neutralny tytuł wiadomości może ujawnić fakt konsultacji. Ustal bezpieczny kanał z konkretną osobą, nie wyłącznie z rejestrującym partnerem. Zmiana zachowania, zaprzeczenie lub milczenie nie rozstrzygają oceny ryzyka. Jeśli rozmowa może zwiększyć zagrożenie, zmodyfikuj organizację i skorzystaj z odpowiedniego wsparcia. Po ujawnieniu kontroli nie wracaj do wspólnej sesji tylko dlatego, że zaplanowano ją jako czwartą wizytę. Sprawdź pilność, bezpieczne zakończenie kontaktu i dalszy sposób pomocy. Student nie prowadzi samodzielnie interwencji; włącza odpowiedzialnego specjalistę i postępuje zgodnie z procedurami placówki.
W całym module: 11 zagadnień i 16 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna sytuacja: podczas uzgodnionej osobnej rozmowy Marta mówi: „Po poprzedniej wizycie zabrał mi telefon i powiedział, że pożałuję, jeśli znów będę mówić. Nie chcę, żeby wiedział, że o tym powiedziałam”. Partner czeka w recepcji. Marta ma dziś wrócić z nim samochodem.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Marta boi się reakcji partnera.
Uzasadniony krok. Ujawnienie przy partnerze może zwiększyć zagrożenie.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Ujawnienie przy partnerze może zwiększyć zagrożenie. Najpierw: Sprawdzam aktualne zagrożenie i bezpieczny dalszy kontakt.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Partner czeka za drzwiami. Czy to gwarantuje prywatność?
Nie. Sprawdź możliwość słyszenia, kontroli urządzeń, wspólnej skrzynki, odwetu i bezpiecznego wyjścia.
Zadanie otwarte z tego modułu
Zmień plan spotkania
Napisz pierwsze trzy wypowiedzi do Marty i plan na najbliższe minuty. Nie dopisuj danych o przemocy, których nie podano.
Przypadek: Fikcyjna sytuacja: podczas uzgodnionej osobnej rozmowy Marta mówi: „Po poprzedniej wizycie zabrał mi telefon i powiedział, że pożałuję, jeśli znów będę mówić. Nie chcę, żeby wiedział, że o tym powiedziałam”. Partner czeka w recepcji. Marta ma dziś wrócić z nim samochodem.
Przykładowa odpowiedź
Uznaję zgłoszenie i nie obwiniam. Sprawdzam aktualne zagrożenie, możliwość bezpiecznego wyjścia i kontaktu. Wyjaśniam granice poufności. Wstrzymuję wspólne ćwiczenie i konsultuję dalsze postępowanie z odpowiedzialnym specjalistą; przy bezpośrednim zagrożeniu uruchamiam pomoc alarmową. Uzgadniam realny następny krok bez automatycznego ujawniania partnerowi treści.
Kryteria samooceny
- Ocena pilności
- Ochrona informacji
- Właściwa eskalacja
- Realny bezpieczny krok
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
03Wywiad, który porządkuje dwie historie
Zbieraj informacje tak, aby widzieć problem, kontekst i zasoby, zamiast tworzyć dwa przeciwstawne akty oskarżenia.
12 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Od pytania otwartego do konkretu
- Historia relacji i punkty zwrotne
- Trzy perspektywy teoretyczne
- Formułowanie hipotezy
- Obszary, o które warto zapytać
- Zasoby i gotowość do zmiany
- Narzędzie nie zastępuje rozumowania
- Podsumowanie bez werdyktu
- Objaw indywidualny i problem relacji mogą współistnieć
- Sprawdź także dane, które nie pasują do hipotezy
- Ten sam cel rozmowy, pytania dopasowane do osoby
- Podsumowanie po rozmowach osobnych bez zdradzania zwierzeń
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- W symulacji przećwiczysz wywiad od celu do konkretnego przykładu.
- Rozdzielisz relację partnera, obserwację i hipotezę.
- Zbudujesz roboczą mapę trudności i zasobów.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Mapa jednego wieczoru; Dopytanie bez presji.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Ten sam cel rozmowy, pytania dopasowane do osoby
Indywidualne rozmowy w ramach konsultacji pary mają porównywalny cel, ale nie muszą trwać identycznie ani zawierać mechanicznie tej samej listy pytań. W obu wyjaśniasz zasady, poznajesz własne oczekiwania osoby, doświadczenie relacji, kontekst i swobodę udziału. Pogłębiasz to, co istotne, nie prowadząc nieuzgodnionego śledztwa przeciw partnerowi. Pytanie o ostatni konkretny spór może ujawnić różne momenty początku, znaczenia i następstwa. Różnica opisów jest informacją do uporządkowania, a nie automatycznym dowodem kłamstwa. Zapisz źródło, kontekst i to, czego nie sprawdzono. Oddziel pomoc w parze od pełnej diagnozy indywidualnej: sam wywiad nie uzasadnia opinii o osobie nieobecnej. Jeśli pojawi się potrzeba osobnego leczenia, wyjaśnij granice własnej roli i możliwość skierowania. Na koniec sprawdź, co osoba chciałaby wnieść do wspólnego podsumowania, a co wymaga dalszego uzgodnienia. Nie ujawniaj drugiej osobie prywatnych danych pod pozorem równego traktowania.
W całym module: 12 zagadnień i 17 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna para: Ania (34) i Filip (36), rodzice małego dziecka. Ania mówi: „Wszystko jest na mojej głowie”. Filip: „Cokolwiek zrobię, jest źle”. Wskazują zmianę po narodzinach dziecka, niedobór snu i brak uzgodnień dotyczących wieczornej opieki. Ocena bezpieczeństwa jest odrębnym, wymaganym elementem konsultacji.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Ania mówi „on nigdy nie pomaga”.
Uzasadniony krok. Uogólnienie wymaga doprecyzowania, nie automatycznego potwierdzenia.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Uogólnienie wymaga doprecyzowania, nie automatycznego potwierdzenia. Najpierw: Proszę o konkretną niedawną sytuację i obie perspektywy.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Czy równe traktowanie oznacza identyczny czas wywiadu?
Nie. Potrzebny jest porównywalny cel, przejrzyste zasady i dostosowanie do potrzeb, z uwzględnieniem bezpieczeństwa.
Zadanie otwarte z tego modułu
Mapa jednego wieczoru
Rozpisz dla Ani i Filipa: sytuację, wypowiedź każdej osoby, znaczenie, reakcję, konsekwencję i dwie niewiadome.
Przypadek: Fikcyjna para: Ania (34) i Filip (36), rodzice małego dziecka. Ania mówi: „Wszystko jest na mojej głowie”. Filip: „Cokolwiek zrobię, jest źle”. Wskazują zmianę po narodzinach dziecka, niedobór snu i brak uzgodnień dotyczących wieczornej opieki. Ocena bezpieczeństwa jest odrębnym, wymaganym elementem konsultacji.
Przykładowa odpowiedź
Sytuacja: prośba o kąpiel dziecka; Filip odpisuje z pracy i nie określa czasu. Ania interpretuje to jako pozostawienie jej z obowiązkami. Nie ustalono tonu kolejnych wypowiedzi ani wcześniejszego podziału opieki. Hipotezy: niedoprecyzowane ustalenia, przeciążenie i różne odczytywanie intencji. Sprawdzam alternatywy i nie rozpoznaję stylu przywiązania na tej podstawie.
Kryteria samooceny
- Konkret sytuacji
- Źródła informacji
- Hipotezy bez etykiet
- Niewiadome
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
04Gdy rozmowa zamienia się w kłótnię
Ćwicz zatrzymanie eskalacji, odzwierciedlenie i pytania, które pomagają usłyszeć doświadczenie drugiej osoby.
11 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Zauważ proces, zanim wybierzesz treść
- Cykl nacisk–wycofanie
- Walidacja nie oznacza zgody na wszystko
- Zatrzymanie i powrót do rozmowy
- Od oceny do opisu i prośby
- Słuchanie z możliwością korekty
- Naprawa sojuszu z prowadzącym
- Zakończenie ćwiczenia
- Tempo, przeciążenie i dostępność rozmowy
- Równowaga udziału nie oznacza stopera
- Od podpisu do rozumienia: krótka rozmowa sprawdzająca
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Rozpoznasz sekwencję nacisku i wycofania bez etykietowania.
- Dobierzesz i uzasadnisz zatrzymanie rozmowy w bezpiecznej symulacji.
- Odróżnisz uznanie emocji od akceptacji krzywdzącego zachowania.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Przepisz interwencję; Napraw sojusz.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Od podpisu do rozumienia: krótka rozmowa sprawdzająca
Wyjaśnienie zasad jest zadaniem komunikacyjnym. Zamiast pytać wyłącznie „czy wszystko jasne?”, poproś: „Jak własnymi słowami opisze Pan/Pani, co robimy na rozmowie osobnej i co później może zostać podsumowane razem?”. To sprawdzenie jakości wyjaśnienia, nie egzamin pacjenta. Gdy odpowiedź pokazuje inną interpretację, wróć do konkretu, użyj prostszego języka i daj czas na pytania. Nie uznawaj wolniejszego czytania, potrzeby tłumaczenia lub przerwy za brak współpracy. Jeśli potrzebne jest wsparcie językowe, oceń poufność i bezstronność; partner kontrolujący wypowiedź nie jest bezpiecznym domyślnym tłumaczem. Dostosuj sposób przekazania informacji do potrzeb, zachowując jej sens. Nie namawiaj do podpisania dla uspokojenia drugiej osoby. Jeśli uczestnik mówi, że nie może odmówić, wróć do warunków dobrowolności. Odnotuj, co wyjaśniono i co pozostało nieuzgodnione. Po zmianie formy pracy nie polegaj wyłącznie na podpisie z pierwszej wizyty.
W całym module: 11 zagadnień i 16 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna para: Julia i Damian przerywają sobie przy rozmowie o weekendach. Julia: „Zawsze wybierasz kolegów!”. Damian: „Bo z Tobą nie da się wytrzymać!”. Dla tej symulacji założono, że wcześniejsza ocena nie ujawniła przymusu ani aktualnego zagrożenia; w realnej pracy ocenę ponawia się przy nowych sygnałach.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Julia i Damian mówią jednocześnie.
Uzasadniony krok. Rola prowadzącego obejmuje ramy procesu, nie konkurs argumentów.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Rola prowadzącego obejmuje ramy procesu, nie konkurs argumentów. Najpierw: Zatrzymuję wzajemne oceny i proponuję krótkie tury po sprawdzeniu bezpieczeństwa.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Jak sprawdzić rozumienie zasad lepiej niż pytaniem „jasne?”?
Poproś o opis własnymi słowami, a potem uzupełnij wyjaśnienie. To sprawdzenie komunikacji prowadzącego, nie egzamin pacjenta.
Zadanie otwarte z tego modułu
Przepisz interwencję
Zamień trzy wypowiedzi: „proszę się uspokoić”, „oboje przesadzacie”, „musi Pan jej słuchać” na konkretne reakcje prowadzącego.
Przypadek: Fikcyjna para: Julia i Damian przerywają sobie przy rozmowie o weekendach. Julia: „Zawsze wybierasz kolegów!”. Damian: „Bo z Tobą nie da się wytrzymać!”. Dla tej symulacji założono, że wcześniejsza ocena nie ujawniła przymusu ani aktualnego zagrożenia; w realnej pracy ocenę ponawia się przy nowych sygnałach.
Przykładowa odpowiedź
„Zatrzymam jednoczesne mówienie; sprawdźmy, co pomoże wrócić do rozmowy”. „Słyszę dwie ważne perspektywy, ale nie potwierdzę wzajemnych ocen; wybierzmy jeden przykład”. „Czy możesz podsumować to, co usłyszałeś, a potem sprawdzimy z partnerką, czy oddaje to jej sens?”. W każdej reakcji zachowuję możliwość przerwania ćwiczenia.
Kryteria samooceny
- Opis zamiast etykiety
- Walidacja
- Realna propozycja
- Warunki przerwania
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
05Różne cele, zdrada i decyzja o związku
Pomóż uporządkować oczekiwania, nie przejmując odpowiedzialności za decyzję partnerów.
11 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Dwa cele nie tworzą automatycznie jednego
- Ambiwalencja jako informacja
- Po ujawnieniu zdrady
- Poufna wiadomość pomiędzy sesjami
- Granice zamiast kontroli
- Seksualność, zgoda i różnice potrzeb
- Rozstanie i rodzicielstwo
- Plan bez przymusu rozstrzygnięcia
- Kryzys pary w zmianie życiowej
- Presja otoczenia i autonomia decyzji
- Odmowa spotkania osobnego: granica, sygnał czy brak wyjaśnienia?
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Odróżnisz wspólny cel od dwóch sprzecznych oczekiwań.
- Zareagujesz na poufną wiadomość jednej osoby bez pochopnego ujawniania.
- Poprowadzisz rozmowę o granicach i decyzjach bez presji na pozostanie.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Cel bez narzucania; Odpowiedź na poufny mail.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Odmowa spotkania osobnego: granica, sygnał czy brak wyjaśnienia?
Odmowa indywidualnej rozmowy może oznaczać obawę o poufność, wcześniejsze złe doświadczenia, trudność organizacyjną, niejasny cel, kontrolę partnera lub po prostu decyzję uczestnika. Żadnego z tych wyjaśnień nie wybieraj automatycznie. Sprawdź powód w warunkach pozwalających na swobodną wypowiedź i wyjaśnij, do czego rozmowa ma służyć. Nie uzależniaj szacunku do osoby od przyjęcia zaproponowanego planu. Możesz przedstawić realne opcje: zmienić termin lub organizację, wyjaśnić granice, ograniczyć zakres konsultacji, odroczyć wspólną pracę albo zaproponować inne miejsce pomocy. Jeżeli bez dodatkowej oceny nie masz podstaw do bezpiecznego prowadzenia wspólnych spotkań, nazwij ograniczenie własnej usługi. Nie nazywaj odmowy „oporem”, nie przyznawaj punktów drugiemu partnerowi i nie sugeruj, że odrzucenie formatu dowodzi winy. Zapisz propozycję, stanowisko osoby oraz uzgodniony dalszy krok. Możliwość odmowy nie oznacza, że każda forma świadczenia pozostaje klinicznie uzasadniona.
W całym module: 11 zagadnień i 16 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna para: Ewa chce „ratować małżeństwo za wszelką cenę”, Tomek mówi, że chce się rozstać, ale obawia się skrzywdzenia dzieci. Nie zgłaszają dziś bezpośredniego zagrożenia; warunki bezpieczeństwa wymagają oceny. Oczekują, że prowadzący wskaże właściwą decyzję.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Ewa chce odbudowy, Tomek rozstania.
Uzasadniony krok. Nie wolno przypisywać zgody, której nie ma.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Nie wolno przypisywać zgody, której nie ma. Najpierw: Nazywam rozbieżność i szukam zgody na ograniczony cel konsultacji.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Odmowa rozmowy osobnej: pierwsza interpretacja?
Żadna automatyczna. Poznaj powód w swobodnych warunkach, wyjaśnij propozycję i jej alternatywy.
Zadanie otwarte z tego modułu
Cel bez narzucania
Napisz podsumowanie dla Ewy i Tomka, w którym jasno nazwiesz różne cele i zaproponujesz jeden możliwy cel bieżącej konsultacji.
Przypadek: Fikcyjna para: Ewa chce „ratować małżeństwo za wszelką cenę”, Tomek mówi, że chce się rozstać, ale obawia się skrzywdzenia dzieci. Nie zgłaszają dziś bezpośredniego zagrożenia; warunki bezpieczeństwa wymagają oceny. Oczekują, że prowadzący wskaże właściwą decyzję.
Przykładowa odpowiedź
Ewa zgłasza chęć odbudowy małżeństwa, Tomek deklaruje zamiar rozstania i troskę o dzieci. Nie ustalono wspólnego celu psychoterapii par. Możliwym celem tej konsultacji jest rozpoznanie potrzeb i uporządkowanie bezpiecznych dalszych kroków. Sprawdzam zgodę na tak ograniczony zakres i nie przesądzam decyzji o relacji.
Kryteria samooceny
- Dwa cele
- Brak presji
- Ograniczony cel
- Sprawdzenie zgody
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
06Od rozmowy do małego eksperymentu
Przełóż rozpoznanie na cel, krótkie ćwiczenie i sposób sprawdzenia, czy proponowana pomoc rzeczywiście służy parze.
11 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Cel opisuje zmianę, nie naprawę osoby
- Dobór interwencji
- Rozmowa z podsumowaniem
- Mapa obciążeń i niewidocznej pracy
- Akceptacja i zmiana
- Eksperyment między spotkaniami
- Monitorowanie bez fałszywej precyzji
- Decyzja o dalszej formie pomocy
- Punkt wyjścia i obserwowalny rezultat
- Gdy plan nie został wykonany
- Praca własna, która nie staje się obowiązkiem kontrolowanym przez partnera
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Zamienisz ogólne oczekiwanie w obserwowalny cel.
- Dobierzesz ćwiczenie do problemu, zgody i bezpieczeństwa.
- Ustalisz sposób omówienia efektu bez oceniania partnerów.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Zaprojektuj małą próbę; Zinterpretuj rozbieżny efekt.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Praca własna, która nie staje się obowiązkiem kontrolowanym przez partnera
Po konsultacji wspólnej lub indywidualnej zadanie ma służyć konkretnemu celowi, nie pozyskiwaniu materiału przeciw drugiej osobie. Przykładem jest krótka własna obserwacja: „Co chciałem/chciałam powiedzieć, co zrobiłem/zrobiłam i czego potrzebuję doprecyzować?”. Uczestnik nie musi przekazywać partnerowi prywatnego dziennika. Przed propozycją oceń, czy zapis będzie bezpieczny, gdzie trafi i czy sama odmowa zadania nie wywoła odwetu. Uzgodnij zakres, czas, sposób omówienia i możliwość przerwania. W sytuacji kontroli lub zagrożenia nie zlecaj standardowego ćwiczenia komunikacyjnego jako sposobu samodzielnego rozwiązania przemocy. Weryfikuj efekt u każdej osoby: pomocny dla jednej nie znaczy bezpieczny dla obojga. Brak wykonania jest danymi o dopasowaniu, możliwościach i doświadczeniu zadania, nie gotową oceną motywacji. Student może przećwiczyć projekt takiego zadania na fikcyjnym opisie; realne zalecenie wymaga kompetencji oraz odpowiedzialności za kwalifikację i monitorowanie.
W całym module: 11 zagadnień i 16 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna para: Natalia i Bartek chcą „mniej kłótni o dom”. Po wywiadzie ustalono różne oczekiwania wobec planowania zakupów. Na potrzeby zadania przyjęto, że obie osoby swobodnie wyrażają zgodę i nie ustalono przeciwwskazań do prostego ćwiczenia organizacyjnego.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Para chce mniej kłótni o dom.
Uzasadniony krok. Próba wymaga obserwowalnego celu.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Próba wymaga obserwowalnego celu. Najpierw: Ustalam jedno konkretne zachowanie do sprawdzenia.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Czy partner może kontrolować wykonanie prywatnego dziennika?
Takiego założenia nie wprowadza się automatycznie. Zapis ma uzgodniony cel i granice prywatności; kontrola może zwiększać zagrożenie.
Zadanie otwarte z tego modułu
Zaprojektuj małą próbę
Dla Natalii i Bartka zapisz cel, podział odpowiedzialności, termin, wskaźnik użyteczności i warunek przerwania.
Przypadek: Fikcyjna para: Natalia i Bartek chcą „mniej kłótni o dom”. Po wywiadzie ustalono różne oczekiwania wobec planowania zakupów. Na potrzeby zadania przyjęto, że obie osoby swobodnie wyrażają zgodę i nie ustalono przeciwwskazań do prostego ćwiczenia organizacyjnego.
Przykładowa odpowiedź
Cel: jedno uzgodnienie planowania zakupów bez wielokrotnego przypominania. Para sama wybiera zakres i termin; wskazuje odpowiedzialność za przygotowanie listy oraz wykonanie. Na kolejnej rozmowie każda osoba ocenia obciążenie i użyteczność. Gdy zadanie wywołuje presję, poniżanie lub strach, przerywa się je i ponownie ocenia warunki pracy.
Kryteria samooceny
- Obserwowalny cel
- Dobrowolny podział
- Ocena u obu osób
- Warunek przerwania
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
07Podsumowanie, dokumentacja i dalsza pomoc
Zamknij konsultację jasnym planem i rzetelną notatką. Sprawdź, co już wiesz, czego nie wiesz i kiedy potrzebujesz konsultacji.
12 rozwiniętych tematów
Co dokładnie poznasz?
- Cztery warstwy notatki
- Minimalizacja i ochrona danych
- Dostęp do zapisów przy dwóch osobach
- Informacja zwrotna dla pary
- Przekazanie do dalszej pomocy
- Konsultacja online i sytuacje graniczne
- Superwizja i własne reakcje
- Ukończenie kursu i utrzymanie wiedzy
- Przekazanie pomocy: od rekomendacji do wykonalnego kroku
- Zakończenie konsultacji i wniosek o dokument
- Zgoda na usługę, informacja o danych i upoważnienie: trzy różne sprawy
- Wniosek o dokumentację po konsultacjach mieszanych
Od teorii do zastosowania
Co przećwiczysz?
- Napiszesz notatkę rozdzielającą dane, hipotezy i plan.
- Przekażesz informację zwrotną bez etykietowania.
- Zaplanujesz dalszą pomoc oraz własną konsultację lub superwizję.
Pracownia: wypowiedzi prowadzącego, wyjaśnienie ich celu i model notatki.
Dwa zadania: Notatka po konsultacji; Odpowiedź na żądanie dokumentów.
Do tego: analiza pięciu błędów, mapa kroków, notatka, trzy stwierdzenia P/F/T i dobrowolna powtórka. Rozwinięcie do pracy własnej: trzecia historia, dodatkowe zadanie otwarte i drugi tok działania.
Rzeczywisty fragment pełnej lekcji
Zgoda na usługę, informacja o danych i upoważnienie: trzy różne sprawy
Dokumentacja organizacyjna powinna odzwierciedlać różne decyzje. Zgoda na konsultację dotyczy udziału w wyjaśnionej usłudze. Klauzula informacyjna opisuje administratora danych, cele, podstawy, odbiorców, okresy i prawa. Potwierdzenie jej otrzymania nie jest zgodą na dowolne przetwarzanie. Upoważnienie do informacji albo dokumentacji ma konkretny zakres i nie wynika automatycznie z bycia partnerem, małżonkiem lub płatnikiem. Przy świadczeniu zdrowotnym przetwarzanie danych potrzebnych do świadczenia i dokumentacji może wynikać z właściwych przepisów; nie należy zastępować tego obowiązkową ogólną „zgodą RODO”. Poza takim kontekstem trzeba ustalić adekwatną podstawę, również dla danych o zdrowiu, a nie przepisywać klauzulę placówki medycznej. Nie obiecuj bezwarunkowego usunięcia wszystkich zapisów po wycofaniu zgody na spotkania. Obowiązki dokumentacyjne i retencja mogą trwać dalej. W kursie wzór wymaga uzupełnienia przez rzeczywistego administratora. Uczestnik nie rozstrzyga sam podstaw prawnych na podstawie szablonu.
W całym module: 12 zagadnień i 17 slajdów z objaśnieniami.
Fikcyjna historia z kursu
Dwie perspektywy. Twój następny krok.
Fikcyjna sytuacja: po konsultacji Ola podaje, że Patryk wychodzi podczas sporów; Patryk mówi, że robi przerwę, aby nie krzyczeć. W gabinecie zaobserwowano kilkukrotne przerywanie. Nie ustalono przyczyn wychodzenia ani konsekwencji po spotkaniach. Zaproponowano dalsze rozpoznanie. Ola prosi o „zaświadczenie, że Patryk unika odpowiedzialności”.
To pierwsza decyzja tej historii. W pełnym module są trzy historie, każda z dwoma kolejnymi etapami. Trzecia jest dodatkową pracą własną.
Ola chce zaświadczenia o cechach Patryka.
Uzasadniony krok. Dokument powinien odzwierciedlać ustalenia, nie interes strony.
Ta propozycja pomija istotny warunek. Dokument powinien odzwierciedlać ustalenia, nie interes strony. Najpierw: Wyjaśniam zakres rzetelnej informacji i ograniczenia ustaleń.
Jedna z 12 fiszek modułu
Powiedz własnymi słowami.
Najpierw spróbuj odpowiedzieć. Potem sprawdź, czy zachowujesz najważniejsze rozróżnienie.
Czy partner lub małżonek automatycznie otrzymuje prywatne informacje?
Nie. Sprawdza się konkretną podstawę uprawnienia i zakres, zamiast wnioskować z relacji lub płatności.
Zadanie otwarte z tego modułu
Notatka po konsultacji
Napisz 100–150 słów: dane i źródła, obserwacje, niewiadome, wykonane działania i plan. Nie rozpoznawaj zaburzenia.
Przypadek: Fikcyjna sytuacja: po konsultacji Ola podaje, że Patryk wychodzi podczas sporów; Patryk mówi, że robi przerwę, aby nie krzyczeć. W gabinecie zaobserwowano kilkukrotne przerywanie. Nie ustalono przyczyn wychodzenia ani konsekwencji po spotkaniach. Zaproponowano dalsze rozpoznanie. Ola prosi o „zaświadczenie, że Patryk unika odpowiedzialności”.
Przykładowa odpowiedź
Ola zgłasza wychodzenie Patryka podczas sporów. Patryk opisuje je jako próbę ograniczenia krzyku. W gabinecie kilkukrotnie przerywali sobie. Nie ustalono przyczyn ani skutków wychodzenia poza sesją; wymagają dalszego sprawdzenia wraz z bezpieczeństwem. Zaproponowano dalsze rozpoznanie, lecz nie potwierdzono jeszcze jego realizacji. Plan obejmuje wyjaśnienie różnicy między prośbą Oli o ocenę Patryka a rzetelną informacją o zakresie konsultacji. Plan: wyjaśnienie warunków dalszej pracy i możliwych form pomocy.
Kryteria samooceny
- Źródła danych
- Obserwacja bez etykiet
- Ograniczenia oceny
- Działanie a plan
0 — brak lub nietrafnie; 1 — zasada bez zastosowania; 2 — konkretne zastosowanie z ograniczeniami. Model pokazuje możliwy tok myślenia, nie jedyne dopuszczalne słowa.
Cały kurs: 81 zagadnień · 116 slajdów z objaśnieniami · 84 fiszek · 21 historii i 42 decyzji · 21 zadań otwartych · 7 pracowni. Dodatkowe historie, zadania i drugie mapy kroków tworzą 7 dobrowolnych ścieżek pracy własnej. Te same treści w różnych formatach nie są liczone ponownie.
Materiały, do których wrócisz
Nie zaczynaj
od pustej kartki.
Własny wywiad OPTIMUS porządkuje rozmowę od celu po dalszą pomoc. Zostawia miejsce na notatki i przypomina, których pytań nie zadawać wspólnie.
- 0148 pytań do wywiadu wspólnego
- 02Osobna część o bezpieczeństwie
- 03Notatka, plan i opracowany przykład
- 04Zeszyt ćwiczeń i 7 materiałów modułowych
Arkusz wspiera wywiad. Nie jest testem diagnostycznym ani pełną oceną ryzyka.
17 stron do pobrania
Nowy pakiet kart / 14 stron PDF + wersja edytowalna
Najpierw jasne zasady.
Potem wspólna praca.
Przećwicz, jak wyjaśnić udział każdej osoby, poufność rozmów indywidualnych i sposób podsumowania. Otrzymujesz osobne karty A/B, kontrakt, upoważnienia, karty zapisu i wzór informacji o danych do dostosowania.
- RazemCel, dwie perspektywy i zasady procesu.
- OsobnoPerspektywa pierwszej osoby i warunki swobodnej rozmowy.
- OsobnoPerspektywa drugiej osoby, z pytaniami dopasowanymi do potrzeb.
- Ponownie razemUzgodnione podsumowanie i następny krok — gdy są odpowiednie warunki.
Poznasz ten wariant organizacji oraz sytuacje wymagające zmiany planu. Formularze wymagają dopasowania do rodzaju usługi, administratora danych i procedur placówki. Student ćwiczy na fikcyjnych danych.
Karta A ma osobny odpowiednik dla osoby B.
Zobacz kartę planu spotkań
Twój sposób pracy z kursem
Przeczytaj. Zdecyduj.
Sprawdź swój tok myślenia.
Poznaj podstawy
Lekcja i slajdy z rozwinięciem. Różne perspektywy rozumienia relacji, etyka, bezpieczeństwo i kontekst pracy.
Spróbuj samodzielnie
Wybierz reakcję, znajdź błędy, ułóż tok działania lub napisz fragment rozmowy i notatki.
Porównaj i popraw
Modele odpowiedzi oraz jawne kryteria samooceny. Zobacz, co uwzględniasz, a co wymaga dopracowania.
Uporządkuj wiedzę
Końcowy sprawdzian: 14 pytań, minimum 12 poprawnych i wszystkie krytyczne. Możesz wracać do materiału.
Potwierdzenie ukończenia
Certyfikat z pełną nazwą kursu
Po przejściu wymaganych lekcji, wykonaniu wymaganych zadań z samooceną i zaliczeniu sprawdzianu otrzymasz imienny certyfikat. Bez liczby godzin; z nazwą organizatora, datą i numerem dokumentu.
Certyfikat potwierdza ukończenie programu edukacyjnego. Nie nadaje kwalifikacji psychoterapeuty ani uprawnień zawodowych.
Akademia OPTIMUS
Od sytuacji z gabinetu
do przemyślanej odpowiedzi.
Program edukacyjny Centrum Zdrowia Psychicznego OPTIMUS łączy teorię, praktyczne rozumowanie i zadania do samodzielnego wykonania.
Scenariusze odzwierciedlają typowe trudności pierwszych konsultacji. Są fikcyjne: uczysz się na konkretnych sytuacjach bez wykorzystywania danych pacjentów. Modele pokazują cel wypowiedzi, możliwe konsekwencje i to, czego jeszcze trzeba się dowiedzieć.
Jedna cena / cały program
Zacznij od rozmowy,
którą potrafisz
przemyśleć.
Zbuduj własną mapę pierwszej konsultacji: pytania, granice, reakcje i możliwe dalsze kroki. Wróć do materiałów wtedy, gdy chcesz utrwalić wiedzę.
Kurs do pracy własnej. Bez obowiązkowych spotkań na żywo i bez indywidualnej oceny zadań przez psychologa.
Pierwsza para w gabinecie
Cena całkowita za kurs
- 7 modułów teorii i praktyki
- 21 historii decyzyjnych i 21 zadań otwartych
- Fiszki, procedury i kreator dokumentacji
- Wywiad PDF, karty konsultacji, zeszyt i materiały modułowe
- Modele odpowiedzi i sprawdzian końcowy
- Certyfikat po spełnieniu warunków zaliczenia
O dostępność i warunki dostępu zapytaj Centrum przed zakupem.
Masz pytanie przed zakupem? Napisz do nas.Przed rozpoczęciem