Zaburzenia adaptacyjne – pomoc
po trudnej zmianie życiowej

To trudności emocjonalne i funkcjonalne pojawiające się w odpowiedzi na konkretny stresor lub zmianę życiową. Może to być jedno wydarzenie albo dłuższy okres obciążenia. Osoba zwykle potrafi wskazać, po czym zaczęła czuć się gorzej: po rozstaniu, konflikcie, chorobie, utracie stabilności, zmianie pracy, przeprowadzce albo kumulacji wielu trudnych spraw.

Po trudnym wydarzeniu organizm może przez pewien czas działać w trybie mobilizacji. Problem zaczyna się wtedy, gdy napięcie utrzymuje się zbyt długo. Ciało i psychika pozostają w gotowości, pojawia się ciągłe analizowanie problemu, przewidywanie kolejnych trudności, zmęczenie, a jednocześnie trudność w odpoczynku.

Tak. Przeprowadzka, awans, nowa praca, emigracja czy inne planowane zmiany również wymagają adaptacji. Nowa rzeczywistość oznacza inne nawyki, relacje, rytm dnia i poczucie przynależności. To, że zmiana była dobrowolna lub pozytywna, nie oznacza, że nie może przeciążać psychicznie.

Praca pomaga uporządkować reakcję na stresor, nazwać emocje, zmniejszyć napięcie i zamartwianie się, odbudować rytm dnia, sen i poczucie wpływu. Celem nie jest „usunięcie” trudnej sytuacji, lecz odzyskanie zdolności adaptacji i większej stabilności mimo zmian.