Kiedy objaw zaczyna mówić – psychoterapia w ujęciu Maji Rateckiej
Kiedy objaw zaczyna mówić – psychoterapia w ujęciu Maji Rateckiej Psychoterapia to proces, który dla każdej osoby może znaczyć coś innego. Dla
Kiedy objaw zaczyna mówić – psychoterapia w ujęciu Maji Rateckiej Psychoterapia to proces, który dla każdej osoby może znaczyć coś innego. Dla
Psychological Consultations in English at the Optimus Psychological Center – In Person and Online Modern life increasingly unfolds in an international context.
Rozpoczynamy cykl kameralnych warsztatów dotyczących uzależnień W Centrum Zdrowia Psychicznego OPTIMUS rozpoczynamy nowy cykl kameralnych warsztatów poświęconych uzależnieniom. Oferta obejmuje dwa rodzaje
Postanowienia noworoczne a psychika – jak planować zmianę, żeby wspierała (a nie niszczyła) Twoje zdrowie psychiczne. Początek roku bywa dla wielu osób
Jak pomóc bliskiej osobie, która doświadcza kryzysu psychicznego? Temat zdrowia psychicznego jest dziś wyjątkowo obecny w mediach i codziennych rozmowach, dzięki czemu
Presja wyglądu, sukcesu i spokoju – syndrom idealnej kobiety w kryzysie Presja wyglądu i internalizacja kulturowych norm Media kształtują dominujący przekaz kulturowy:
Gaslighting – czyli jak przestać wierzyć w swoją pamięć i emocje Czym jest gaslighting? Gaslighting to forma manipulacji psychicznej, której celem jest
Czego nie widać po drugiej stronie relacji – emocjonalne maski w codzienności Emocjonalne maski to nieświadome mechanizmy obronne, których celem jest ukrycie
Zaburzenia osobowości borderline a trudności w codziennym funkcjonowaniu Zaburzenie osobowości borderline (BPD) w ostatnich dwóch dekadach stało się jednym z najczęściej diagnozowanych
Granice w relacjach – jak je stawiać, by nie ranić i nie uciekać Relacje międzyludzkie są jednym z najważniejszych aspektów naszego życia.
Cichy rozpad relacji – jak rozpoznać i zatrzymać emocjonalne oddalenie w związku Cichy rozpad relacji to proces, w którym stopniowo zanika komunikacja
Przemęczenie psychiczne a komunikacja w związku – jak się nie rozminąć? Współczesne związki funkcjonują w rzeczywistości naznaczonej chronicznym stresem, przeciążeniem informacyjnym i
„Musisz być silna” – jak mit silnej kobiety utrudnia proszenie o pomoc W przestrzeni publicznej – szczególnie w dyskursie dotyczącym ról płciowych
ADHD vs toksyczne związki – przewodnik rozwoju i świadomego budowania relacji ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (Attention Deficit Hyperactivity
ADHD, autyzm i PTSD – co się dzieje, gdy współwystępują? Czasem jedna diagnoza nie wystarcza, by opisać to, co dzieje się w
Miłość i równość dla wszystkich W roku 2016 Dala Research przeprowadziło badanie, zgodnie z którego wynika, że ok 5% osób w Polsce
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to jedno z najczęściej diagnozowanych zaburzeń neurorozwojowych. Występuje zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Objawia się trudnościami z koncentracją, nadmierną ruchliwością oraz impulsywnością. Te symptomy znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie, relacje społeczne oraz zdolność do organizacji i planowania.
Dopaminowy paradoks w ADHD ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie układu dopaminowego, zwłaszcza w obszarach
„Weź się w garść”, „inni mają gorzej”, „wszystko będzie dobrze” – na pierwszy rzut oka brzmią jak słowa wsparcia. Jednak dla osoby w kryzysie psychologicznym mogą być jak cichy cios, który zamiast pomagać – pogłębia poczucie osamotnienia. Dlaczego „dobre rady” potrafią bardziej szkodzić niż wspierać? I czego naprawdę potrzebuje ktoś, kto przechodzi trudny moment?
Cichy rozpad relacji to proces, w którym stopniowo zanika komunikacja między partnerami, prowadząc do emocjonalnego dystansu, a nawet ostatecznie do rozpadu związku. Nie przejawia się jak typowa kłótnia lub konflikt, z tego powodu łatwo przegapić jego sygnały. Mowa tutaj o stopniowym wycofywaniu się z relacji z partnerem, omijaniu trudnych rozmów, zamykaniu się coraz głębiej w sobie, co prowadzi do poczucia izolacji w relacji z kimś, kto zwykle jest nam najbliższy.
Zjawisko przemocy domowej, a w szczególności przemocy psychicznej, wciąż zbyt często pozostaje niewidoczne i ignorowane. O ile przemoc fizyczna zostawia ślady, które mogą być dostrzeżone i udokumentowane, to przemoc psychiczna rani w sposób, którego nie da się sfotografować ani przedstawić jako oczywisty dowód. Tymczasem jej wpływ na zdrowie psychiczne i dobrostan ofiary jest równie destrukcyjny. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie specyfiki przemocy psychicznej w relacjach intymnych oraz wskazanie, jak można ją rozpoznać, zanim doprowadzi do poważnych konsekwencji.
Stabilne i zdrowe związki są fundamentalne dla jakości życia. Zaburzenie nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) może znacząco zmieniać ich dynamikę, stwarzając wyzwania w doświadczaniu emocji, komunikacji, podziale obowiązków i ogólnej stabilności związku. Niezbędne zatem jest zrozumienie wpływu tego zaburzenia na dynamikę funkcjonowania z najbliższymi.
„Weź się w garść”, „inni mają gorzej”, „wszystko będzie dobrze” – na pierwszy rzut oka brzmią jak słowa wsparcia. Jednak dla osoby w kryzysie psychologicznym mogą być jak cichy cios, który zamiast pomagać – pogłębia poczucie osamotnienia. Dlaczego „dobre rady” potrafią bardziej szkodzić niż wspierać? I czego naprawdę potrzebuje ktoś, kto przechodzi trudny moment?
Współczesne środowiska pracy, zwłaszcza te o wysokim poziomie konkurencyjności, często promują kulturę intensywnego zaangażowania, nieustannej efektywności i „ambitnych” standardów. W wielu organizacjach wciąż panuje przekonanie, że surowy, wymagający szef to nieodłączny element skutecznego przywództwa. Pracownicy przyzwyczajają się do presji, braku autonomii, nadmiernej kontroli czy chłodnej atmosfery – traktując to jako część „stylu zarządzania”.
Granica między wymagającym przełożonym a toksycznym środowiskiem pracy bywa niewielka, a jej przekroczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, psychicznych oraz organizacyjnych
Terapia grupowa jest jedną z uznanych form psychoterapii, stosowaną między innymi w leczeniu zaburzeń lękowych, depresji, zaburzeń osobowości czy uzależnień. Często jednak osoby rozważające tę formę wsparcia obawiają się uczestnictwa w grupie ze względu na trudności w mówieniu o emocjach.
Warto jednak zadać sobie pytanie: czy brak umiejętności wyrażania emocji to przeszkoda, czy może właśnie powód, dla którego warto rozważyć terapię grupową?
Temat zdrowia psychicznego jest dziś wyjątkowo obecny w mediach i codziennych rozmowach, dzięki czemu coraz częściej mówi się też o kryzysach emocjonalnych. Takie trudne momenty to duże wyzwanie – zarówno dla osoby, która ich doświadcza, jak i dla jej bliskich. Trudno się patrzy na cierpienie ważnej dla nas osoby. Rozwody, choroby, żałoba, utrata pracy – to tylko niektóre sytuacje, które mogą doprowadzić do kryzysu. Gdy widzimy, że ktoś bliski zmaga się z takim doświadczeniem naturalnie pojawia się pytanie: jak mogę pomóc? Nawet drobne gesty mogą mieć wtedy wielkie znaczenie.
Przebodźcowanie to temat obecnych czasów, jest on również realnym i znaczącym problemem w
zespole nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). U osób z ADHD zjawisko to
występuje znacznie częściej i intensywniej niż w populacji ogólnej.
Współczesne związki funkcjonują w rzeczywistości naznaczonej chronicznym stresem, przeciążeniem informacyjnym i emocjonalnym, a także rosnącymi wymaganiami wobec ról partnerskich. W czasach pełnych bodźców, pędu życia i ilości zobowiązań, przemęczenie pojawia się dużo łatwiej. Może mieć ono znaczny wpływ na pogorszenie relacji.
Kryzys emocjonalny jest stanem, w którym jednostka traci zdolność do skutecznego radzenia sobie z wymaganiami życia. Stanowi naturalną reakcję na sytuacje przekraczające aktualnie dostępne zasoby psychiczne
Wiele par doświadcza momentów,
w których z pozoru wszystko wydaje się w porządku: brak otwartych konfliktów, wspólne realizowanie obowiązków, a codzienność toczy
się ustalonym rytmem. Mimo to, jedno z partnerów może odczuwać niepokój, napięcie lub emocjonalne oddalenie, które trudno zdefiniować. To subtelne, ale istotne sygnały,
że relacja może przestawać być źródłem bezpieczeństwa emocjonalnego.