Kiedy objaw zaczyna mówić – psychoterapia w ujęciu Maji Rateckiej
Psychoterapia to proces, który dla każdej osoby może znaczyć coś innego. Dla jednych jest sposobem poradzenia sobie z kryzysem, dla innych – przestrzenią do głębszego zrozumienia siebie, swoich relacji i wewnętrznych konfliktów. W Centrum psychoterapia prowadzona jest m.in. przez Maję Ratecką, która specjalizuje się w nurcie psychoanalizy lacanowskiej.
Kim jest Maja Ratecka jako psychoterapeutka?
Praca Maji Rateckiej opiera się na uważnym słuchaniu i szacunku dla indywidualnej historii każdej osoby zgłaszającej się na terapię. W centrum procesu terapeutycznego nie znajduje się diagnoza rozumiana jako etykieta, lecz subiektywne doświadczenie pacjenta – jego sposób przeżywania, mówienia i rozumienia własnych trudności.
W podejściu psychoanalitycznym terapeuta nie występuje w roli eksperta, który „wie najlepiej”, co należy zrobić. Zamiast tego towarzyszy pacjentowi w odkrywaniu znaczeń kryjących się za objawami, emocjami oraz powtarzającymi się schematami zachowań. Psychoterapia staje się przestrzenią dialogu, w której możliwe jest stopniowe odsłanianie tego, co dotąd pozostawało w tle lub było trudne do uchwycenia.
Psychoanaliza lacanowska – na czym polega?
Psychoanaliza lacanowska zakłada, że wiele naszych trudności ma swoje źródło w nieświadomości, oraz w sposobie, w jaki opisujemy siebie i świat. Język nie jest jedynie narzędziem komunikacji, ale strukturą porządkującą doświadczenie.
Sesje terapeutyczne nie mają narzuconego scenariusza – pacjent mówi o tym, co dla niego istotne.
Dla kogo jest to podejście?
Psychoterapia prowadzona przez Maję Ratecką może być szczególnie odpowiednia dla osób, które:
- doświadczają trudności emocjonalnych, których nie potrafią jednoznacznie nazwać
- czują, że ich problemy powracają mimo wcześniejszych prób pomocy
- zmagają się z poczuciem braku sensu, wewnętrznego konfliktu lub napięcia
- chcą lepiej zrozumieć swoje relacje i sposób przeżywania bliskości
Podejście psychoanalityczne szczególnie dobrze odpowiada osobom, które nie poszukują szybkich rozwiązań ani gotowych odpowiedzi. Jest skierowane do tych, którzy chcą zatrzymać się i przyjrzeć temu, co w ich doświadczeniu bywa niejasne, sprzeczne lub trudne do nazwania – a jednocześnie domaga się uwagi.
