SAMOOCENA

Niska samoocena potrafi wyglądać jak skromność, perfekcjonizm albo „wysokie wymagania wobec siebie”. W środku często oznacza jednak ciągłą walkę: porównywanie się, poczucie, że jest się niewystarczającym, trudność w przyjmowaniu pochwał i lęk, że inni zaraz zauważą „prawdę”. Niska samoocena nie ogranicza się do myślenia o sobie — wpływa na decyzje, relacje, odwagę w sięganiu po cele, a nawet na to, czy ktoś pozwala sobie odpocząć.

W Centrum Optimus pomagamy osobom, które mają dość życia pod presją samokrytyki i chcą budować bardziej stabilne poczucie własnej wartości. Pracujemy tak, abyś mógł/mogła oprzeć siebie na czymś trwalszym niż opinia innych i chwilowe sukcesy.

Samoocena - Definicja

Samoocena to sposób, w jaki postrzegasz swoją wartość i kompetencje oraz to, jak traktujesz siebie w sytuacjach sukcesu, porażki i codziennych wyzwań. Niska samoocena oznacza utrwaloną tendencję do umniejszania siebie, surowej oceny, lęku przed błędem i uzależniania własnej wartości od spełniania oczekiwań.

Samoocena - Objawy

Niska samoocena często objawia się stałą samokrytyką i wewnętrznym głosem, który mówi, że „to za mało”, „inni są lepsi”, „zaraz się ośmieszę”. Pojawia się trudność w podejmowaniu decyzji, odkładanie działań z lęku przed porażką, a także perfekcjonizm, który sprawia, że nawet sukces nie daje ulgi. W relacjach niska samoocena może prowadzić do potrzeby ciągłego potwierdzania, lęku przed odrzuceniem, braku asertywności i zgody na rzeczy, na które w głębi siebie nie ma się ochoty. Często towarzyszy temu nadwrażliwość na krytykę, trudność w przyjmowaniu komplementów oraz poczucie, że trzeba zasłużyć na miłość, uwagę i spokój. U wielu osób pojawia się też chroniczne napięcie i przemęczenie, bo odpoczynek wydaje się „niezasłużony”.

Samoocena - Rodzaje

U części osób dominuje styl perfekcjonistyczny, w którym wartość zależy od wyników i bycia „bezbłędnym”. U innych pojawia się styl unikowy, czyli wycofywanie się z wyzwań, żeby nie ryzykować porażki. Bywa też styl zależny, w którym poczucie wartości opiera się głównie na aprobacie innych i relacjach. Często samoocena jest chwiejna, a poczucie wartości rośnie i spada w zależności od opinii, sukcesów lub porównań.

Samoocena - Przyczyny

Niska samoocena najczęściej rozwija się w wyniku długotrwałych doświadczeń krytyki, braku akceptacji, zawstydzania, porównań lub warunkowej miłości, gdzie „bycie wystarczającym” zależało od wyników, zachowania lub spełniania oczekiwań. Wpływ mają również doświadczenia szkolne, relacje rówieśnicze, trudne związki oraz powtarzające się sytuacje, w których ktoś czuł się nieważny, gorszy lub niewidzialny. Z czasem umysł uczy się patrzeć na siebie przez filtr braków, a nie zasobów.

Jak pomagamy w Centrum Optimus?

W Centrum Optimus pomagamy dotrzeć do źródeł samokrytyki i zrozumieć, skąd wzięły się przekonania o sobie. W terapii uczysz się rozpoznawać automatyczne myśli i porównania, które podcinają pewność siebie, oraz budować bardziej realistyczny i życzliwy sposób traktowania siebie. Pracujemy nad granicami, asertywnością i poczuciem wpływu, aby Twoja wartość nie zależała wyłącznie od zadowolenia innych. Wzmacniamy też umiejętność przyjmowania wsparcia, odpoczynku i radości bez poczucia winy. Celem jest stabilna samoocena, która pozwala podejmować decyzje odważniej, budować zdrowsze relacje i żyć z większą lekkością.